Is jouw relatie babyproof?

wij hebben sinds aug dit jaar een jochie.hy is echt een schatje en erg makkelijk!mn man en ik hebben weinig tyd samen doorgebracht sinds zijn geboorte en als we eens een avondje samen voor de buis hangen word het op de een of andere manier weer verstoort door iets of iemand..we kunnen wel een oppas gaan zoeken voor hem maar op de een of andere manier benauwd het mij om hem de hele avond bij iemand achter te laten..we hebben zo'n sterke band samen..wie maakt dit ook mee en kan hierover mee praten en hoe gaat die persoon ermee om?

Ik kan mijzelf in deze verhalen herkennen!
Ik heb nu één kind en het wordt inderdaad gelijk een stuk moeilijker om naast moeder ook nog eens vrouw te zijn. Vooral als je ook nog wilt werken een carrière zou willen hebben. Ik werk dus nu nog maar parttime en ik plan met mijn man elke week iets in dat wij tenminste één dag nog echt samen kunnen zijn zonder de baby, voor hem proberen wij dan altijd een goede oppas te regelen!

Ook wij verheugden ons heel erg op kinderen maar vonden het tegelijk spannend. De aandacht zou tenslotte veel meer naar de baby gaan dan naar elkaar. De realiteit bleek ook zo te zijn. We vonden het in het begin ook niet erg, je bent tenslotte samen erg bezig met je wereldwondertje maar na een paar maanden begonnen we elkaar wel te missen. Toen besloten we iig 1 x per maand ons te verplichten om samen iets leuks te gaan doen. Dit planden we dan ook echt in, want anders kwam het er niet van. Nu zijn we jaren verder en doen we het nog steeds. Een keer per maand staat er een magnetisch pictogrammetje op onze bizzyboard weekplanner waarop wij en onze kinderen kunnen zien dat papa en mams lekker op stap gaan. Succes ermee!

Buddhaatje heeft het goed geregeld zo te zien! Dat is hoe iedere moeder het droomt! Af en toe wat tijd samen en inderdaad, verzorgd erbij lopen.. Petje af meid. Dat je het volhoudt

Ik ben net 5 weken moeder van een prachtige zoon en er is idd een hoop veranderd in onze relatie...Eigenlijk alleen maar ten goede! Bij ons was het al prima, maar nu we echt een gezin zijn voelt het NOG beter.
Wat ik heb gemerkt (aan mezelf en ook aan mn man) is dat je vooral af en toe echt bewust moet denken aan jezelf en je partner. Het begint zoals Hilde zegt vaak klein; een complimentje, een kusje, een knuffel, een gesprekje. Vaak heb je in de eerste weken niet meer tijd voor iets anders, omdat de baby die aandacht opeist. Het kan echter wel een goede balans geven in je relatie.

Zodra mn zoontje 2 maanden is, gaan we een keer samen lekker uit eten en we hebben een avondje concert gepland met vrienden...(al moet ik er nu niet aan denken hem achter te laten bij mn moeder haha!)

Oh en een kleine tip: blijf jezelf verzorgen. Hoeft niet veel tijd te kosten en het moet vooral praktisch zijn. Geen pyjamabroek maar gewone kleren aan, klein make-upje, haren doen etc...Jij voelt je mooier en hij heeft iets leuks om naar te kijken als hij thuiskomt!

Hoi patje1981,

Ik wil even reageren.. want ik herken me heel erg in je verhaal. Ik ben ondertussen zwanger van nummer 2, maar toen ik net moeder was van de eerste wist ik links niet meer van rechts te onderscheiden. Je rent je gek en probeert de beste moeder te zijn die je kunt zijn. Maar ondertussen is daar ook nog iemand die je af en toe (ik tenminste) echt VERGEET

Je partner die nog aandacht wil en niet alleen een gesprek of knuffel maar seks.. dat was echt het laatste waar mijn hoofd naar stond. We hebben het hier behoorlijk moeilijk mee gehad, maar gelukkig zijn we er (zo goed als) bovenop.

Ik heb gewoon uitgelegd dat het niet zo gek is dat ik even niet in de mood ben als ik nog met een ontzwangerend lijf zit en weet ik veel wat allemaal dat door mn hoofd schiet.. Dat snapte hij uiteindelijk wel en probeerde dus ook minder druk op me te zetten.

De tip: wij zijn begonnen met eerst maar eens 'normale' tijd samen doorbrengen zonder onze zoon. Echt weer opnieuw leren om man en vrouw te zijn, hoe suf dat ook klinkt. Dat vond ik heel lastig in het begin, want ik wilde die kleine niet alleen laten. Maar door samen meer tijd door te brengen, zijn we wel dichter bij elkaar gekomen en kwamen die seksuele gevoelens vanzelf terug. (duurde wel even hoor! en begon gewoon klein met een knuffel en een kus)

Ik denk dus dat dit voor jullie ook een goede tip is en verwacht ook niet teveel, te snel. Dit moet je man ook even accepteren. Er verandert teveel om snelsnel door te gaan waar je was gebleven. Ik denk dat dit jullie echt kan helpen, bij mij is alles weer zo goed als terug naar het oude en genieten we samen van onze zoon.

Heel veel sterkte en als je erover wilt praten, kan dat altijd! Je bent niet de enige!!

Hallo lady's,
Ik heb een zoontje van bijna 17 maanden, echt een schat. Onze relatie is zeker wel verandert sinds de komst van onze kleine schat. Ik vind het nu erg moeilijk om naast moeder ook vrouw te zijn en ik merk dat het huishouden ook niet helemaal je van het is. Nu heb ik ook wel het gevoel dat ik vooral op seksueel gebied tekort schiet. Ik vind het erg moeilijk om zelf initiatief te nemen en ik heb ook minder vaak de energie om seks te hebben dus als mijn man zin heeft gebeurt het regelmatig dat ik absoluut geen zin heb. hebben jullie tips hoe we uit deze crisis kunnen komen?

alvast bedankt!!

Onze relatie is zeker wel veranderd sinds we Roos hebben. Maar zeker niet negatief. Roos hoort bij ons en wij hebben totaal niet de behoefte om zonder haar dingen te doen. Natuurlijk gaan we wel eens lekker uiteten samen enzo maar dat is gewoon omdat we dat gezellig vinden en niet omdat we snakken daar een moment voor onszelf als lovers.

Hoi Nancedepens, ik heb 1 dochter en ben nu zwanger van onze tweede. Ja het leven vernaderd wel, amar wij merken meer intensiteit doordat je nu vaker de momenten kiest..je kidneren zijn het mooiste wat er is, maar je moet je relatie niet uit het oog verliezen en er open over communcieren en dus tijd voor vrij maken

Je hebt het zelf in de hand of alle aandacht naar de kinderen zal gaan. het is logisch dat als ze erbij zijn dat je je handen vol hebt aan ze, maar je hebt lekker de avonden voor jullie twee en breng ze ééns in de zoveel tijd een weekendje bij iemand te logeren zodat je echt even tijd maakt voor jullie als koppel. Voor ons werkt het goed!!