Hoi, hoi

Ik trek gewoon de stoute schoenen aan en open dit onderwerp...

Bieke...Zoals ik al schreef ben ik dus zelf geadopteerd...Maar ik ben wel een gewone kaaskop...Ben geboren in Groningen en was 5 maand en 1 dag toen ik bij mijn ouders kwam....Heb ditzelf bij beide kids als hele aparte dag beleeft, toch een raar id, ik was al zo aan m'n kindjes gewend en m'n pa en ma kregen zo'n kindje mee naar huis....

Ik heb 1 zus die 2 jaar ouder is, ook een kaaskoppie...Is niet m'n 'echte' zus....Mijn ouders wilden heel graag kinderen, maar uit onderzoeken is nooit gebleken waarom het niet lukte, praat je wel over zo'n 35 jaar geleden...

Ze hebben toen besloten om te gaan adopteren, als eerst kwam mijn zus, zij was ook iets meer dan 5 maand oud...Daarna wilden ze graag nog een kindje, mijn vader wilde in eerste instantie graag een jongetje, maar daar heb je, net als bij een gewone zwschap geen zeggenschap over..Tja, en toen kregen ze bericht dat ze een 2e dochter kregen, mijn pa was in 1x vergeten dat hij graag een jochie wilde... Was veel te trots en blij dat hij nog een kindje kreeg...

Op de dag dat ze mij kwamen ophalen hebben ze mijn zus ook mee genomen, alleen heeft m'n ma toen wel een stomme blunder gemaakt, wat gelukkig goed is afgelopen...Ze heeft nl. tegen m'n zus gezegd: Kies maar een kindje uit...Nou, van de 8 kindjes was ik de enige die wakker was en lag te spelen en lachen, en dat stond haar wel aan....Dus als we later ruzie hadden zei ik altijd: Tja, je hebt me zelf uitgezocht...

Inmiddels heeft mijn zus contact met haar bio moeder, en ik niet, twijfel wel heel erg de laatste tijd....Ik ben haar nog steeds erg dank baar dat ze mij heeft afgestaan, ik heb hele lieve ouders en een lieve zus, en zeker ook een goede jeugd gehad, wie weet bij haar ook wel, maar dat zullen we nooit weten...Al kan ik me nog steeds niet voorstellen hoe je afstand van je kindje kunt doen...

En dat vind ik ook het grote verschil met het buitenland, daar hebben de moeders gewoonweg geen keus, heeft het kindje bijna geen kans op een toekomst....

Om een heel erg lang geworden verhaal kort te maken...

Ik ben superblij dat mijn leven is gelopen zoals het is gelopen, weet ook vanaf kleins af aan dat ik geadopteerd ben, weet gewoon niet beter....En dat is erg belangrijk, wees altijd eerlijk...

De weg naar adoptie is lang en zwaar, maar als ik de ervaringen uit mijn omgeving hoor is het zeker de moeite waard!! Ik heb zelf 2 kindjes, en weet uit ervaring dat het het mooiste is wat je kan overkomen, het gaat er niet om of ze onder je hart groeien, zolang ze maar ín je hart groeien!!

Als je toch nog wat van me wil weten, vraag maar raak, ik geef, bijna, overal antwoord op....

Meid, heel veel suc6 met het maken van keuzes...

Groetjes Jack

Jack een mooi en ontroerend verhaal heb je geschreven!

En zelf heb je echt twee kanjers hoor! Vooral die foto op de wc

Jack,

Bedankt voor je verhaal!
Het is heel aanmoedigend!

Wat voor ons de grootste zorg is, is de hechtingproblematiek waarvan zoveel sprake is

Maar zoals je zegt is het allebelangrijkste dat je altijd eerlijk bent tegen je kind.
We zijn ook van plan om zoveel mogelijk info over het land van herkomst te verzamelen, en we zouden aan ons kindje die info doorgeven.

Verder zullen we er alles aan doen om de steun en toeverlaat van ons kind te zijn.
We beseffen dat het niet altijd over een leien dakje zal gaan.
Ook een adoptie kind wordt puber, wordt volwassen,...
En daarbij horen wel wat moeilijkere dagen natuurlijk!
Maar dat heb je met een "eigen" biologisch kind ook natuurlijk.
Een geadopteerd kind heeft dan natuurlijk wel de voor de hand liggende reden om te rebelleren: "jij bent niet mn vader of mn moeder"...
Dat zullen zinnen zijn die kwetsen (àls ze er komen) maar ons niet zullen breken.
Ik ben ervan overtuigd dat we beiden de goede kwaliteiten hebben om een kind met de juiste morele maatstaven op te voeden, te beschermen en lief te hebben.
Het kind zal niet alleen in ons hart groeien, wij zullen op die manier ook groeien in het hart van ons kind.

Er zullen natuurlijk vragen en twijfels zijn over het verleden... het hoe en waarom... wie? wat? waar?...
Daarom zullen we zoveel mogelijk info verzamelen, en als het kind dat later wil, zullen we mee op zoek gaan naar zijn/haar roots.
Daar heeft het recht op.
Ik ben niet bang dat het terugvinden van de biologische familie ons zou "uitschakelen": de oorsprong ligt bij de biologische ouders, maar het lèven bij ons...

We weten eigenlijk nog niet precies uit welk land we willen adopteren, maar Ethiopië spreekt ons in ieder geval heel erg aan.
Maar er is nog niets definitief beslist.

Heel mooi hoe je zegt dat een kind niet persé onder je hart moet groeien, maar wel IN je hart!
Geeft precies weer wat ik voel.
We willen niet zwanger worden, maar mama en papa worden!

Heeft het voor je zus veel uitgemaakt haar bio-moeder te leren kennen?
Ik kan goed begrijpen dat je wil weten waarom je moeder je heeft afgestaan...

Met een interlandelijke adoptie ligt dat iets anders: zoals je zegt hebben de meeste moeders daar geen keuze, aangezien het kind in pure armoede en ellende zou moeten opgroeien.
Ik heb heel veel respect voor de vrouwen die zichzelf zo wegcijferen om hun kind het beste te geven...
Ik sta daar heel veel bij stil (kan je trouwens ook lezen in het dagboek op onze site - zie mijn banner).

Bieke heel veel succes met de lange weg naar adoptie. Je hoort er veel verschillende verhalen, succes en verre van dat. Je kunt alleen maar hopen dat het allemaal goed zal gaan (dat hoop je ook als je zelf kinderen krijgt natuurlijk). Er zijn idd wel meer kansen op problemen, maar het kan natuurlijk ook heel goed gaan.

Van dichtbij heb ik de adoptie bij mijn oom en tante beleefd. Zij hebben negen jaar geleden drie kindjes uit Brazilie geadopteerd. Het zijn kindjes uit 1 gezin, een meisje van destijds 8, een meisje van 6 en een jongen van 5. Ze hadden voordat ze gingen adopteren een lange pijnlijke weg gegaan (ze heeft 10 miskramen gehad, waaronder een tweeling van 6 maanden zwangerschap).
In de eerste instantie ging het allemaal redelijk goed, totdat de meiden gingen puberen. Ik za niet teveel uitwijden maar het is nu goed fout gegaan. De oudste is helemaal op het verkeerde pad, is dus nu 17 en heeft haar ouders meerdere keren zwaar mishandeld, met de dood bedreigd en laatst is het zo uit de hand gelopen dat ze niet meer thuis mag wonen, ze woont bij haar vriend en heeft een straatverbod bij haar ouders. Ook de tweede is al met veel verkeerde jongens in aanraking gekomen.

Nu is denk ik veel eraan te wijden dat de meiden (vooral de oudste) al 8 was toen ze hier kwam wonen, daarvoor leefde ze op straat en moest vechten voor haar bestaan. Als je het zo bekijkt is het natuurlijk redelijk te begrijpen, al is het natuurlijk vreselijk wat ze haar ouders heeft aangedaan. Ik vind het vooral erg voor mijn tante, ze heeft drie keer borstkanker overleefd, zoveel verdriet om haar overleden kindjes en dan nu dit, terwijl ze hun kinderen alle kansen op een goede toekomst geven.

Ik zou erg bang zijn voor het uit elkaar groeien en de grip verliezen, al hoeft dat natuurlijk niet te gebeuren (zeker niet als je je kind als baby krijgt denk ik). Nogmaals veel succes, ik hoop dat jullie al je liefde en goede zorgen mogen geven aan 1 of meer kindjes en dat het allemaal goed zal gaan.

Désirée

Wat spijtig dat het voor je tante zo fout afgelopen is....
Ik besef heel goed dat er gevallen zijn waarin niet alles loopt zoals het moet.
Maar net als jou denk ik ook wel dat de adoptie-leeftijd van de kinderen, en vooral ook wat ze meegemaakt hebben voor ze geadopteerd werden, een heel grote rol speelt.

Eigenlijk hebben wij geen voorkeur voor geslacht of leeftijd, maar net om zo'n ervaring te vermijden houden we het toch op een kindje dat zo jong mogelijk bij ons komt.
De max leeftijd is voor ons 2 à 2,5 jaar.

Bedankt om je ervaring te delen.
Ik ben benieuwd naar alle verhalen, goede en minder goede...

Ik wens jou en je tante veel sterkte bij het verwerken van deze situatie.

Knuff, x

Bieke zie ik het goed in je ondertekening dat jullie een adoptiekindje verwachten over een jaar? Wat een geweldig nieuws, ik krijg er kippevel van!! Ik wens jullie het allerbeste!!

Inderdaad heeft het alles te maken met hoe oud een kind is en wat het allemaal mee heeft gemaakt. Elk geval is anders en al hoor je honderd verhalen, jullie zullen je eigen verhaal gaan schrijven met jullie kindje(s).

Veel sterkte en geluk!!

Desirée

Volgens de banner duurt het nog bijna 2 jaar...

Ik wou een adoptie-banner plaatsen, maar de datum van aankomst kan je max 2 jaar in de toekomst plaatsen.

Dus ik heb het maximum genomen.

Ik wou dat het maar een jaar meer was, maar helaas niet.
We zitten pas in het beginstadium van de procedure.

Maar we laten ons hoofd niet hangen hoor!
Het wachten zal wel beloond worden, en bovendien hebben we momenteel wel heel wat info om door te nemen, dus daar zijn we nog wel even zoet mee.

Toch bedankt voor je sympathieke meeleven hoor!!

xxx

Heb mn banner veranderd: denk dat het nu duidelijker is...
(heb nu toch adoptie banners gevonden voor adopties waarin nog geen toewijzing is... )

Hoi dames,

Ondertussen weten wij al een stuk meer over het verdere verloop van onze procedure.
Gezien in dit topic niet echt veel geschreven/gelezen wordt ga ik niet alles hier bijhouden.
Maar wie dat wil kan ons verder volgen op onze site:

http://onzedroom.babysite.be/

Bedankt voor jullie eerdere reacties en tot later misschien!

Liefs,
Bieke
xxx

Ah Bieke deze banner is idd duidelijker

Ik zal es op jullie site gaan lezen hoe het nu verder gaat. Ik zie dat jullie vandaag zouden kunnen testen, het zou natuurlijk helemaal geweldig zijn als je ook nog zwanger mag worden, ik hoop het voor je hoor!

Ga ff neuzen op je site hoor
Ik kijk (lees neem op) op donderdag altijd grenzeloos verlangen
en als ze op schiphol aan komen met hun kindje dan zit ik bijna altijd te snotteren.

want dan hebben ze eindelijk hun kindje thuis

Hoi Adriana,
Ja, is ook een van mn favoriete programma's ondertussen.
En ook wij knn de traantjes meestal niet bedwingen als we de beelden zien...
Als we er nu al zo door overmand worden... kan me niet voorstellen hoe groot de emoties zullen zijn eens we zelf met ons schatje thuis kunnen komen!!
Voorlopig gaat onze procedure heel vlotjes vooruit.
Met wat geluk kunnen we die kleine lieverd eind 2008 thuisbrengen...
Dat is wel nog een eindje aftellen dus proberen we de hele zaak stap voor stap te bekijken.
Dan is het toch elke keer niet zo lang aftellen tot de volgende stap gezet wordt, en zo vlot het wel goed en is het aftellen draaglijk.
Gisteren zijn we voort eerst bij een officieel adoptieburo langsgeweest.
Was heel errug interessant en ik schrijf in de loop van de dag nog een en ander in ons dagboek hieromtrent...
Tot laters,
Bieke
x

Ow enne...ENYA vind ik een keimooie naam! Die heb ik meteen bijgevuld op mijn lijstje meisjesnamen!!

Leuk dat je haar naam zo mooi vind
Ik ga je site zeker in de gaten houden

Ja, héél erg mooi!
En Ilmar hoor ik hoor heel graag!

Weet je ook wat de betekenis van de namen is?

Ik zag dat ze ook beiden een babysite hebben!
Leuk hoor!

Ilmar betekent zeer waarschijnlijk Luchtruim (komt uit Estland)
Enya betekent binnenste (is Iers)

Mooi!

Beide namen zouden ook toepasselijk zijn bij een adoptie eigenlijk!

Ja als je het zo gaat bekijen wel ja

elke naam is mooi

Klopt, elke naam is mooi.

Maar ik vind de betekenis van een naam ook wel heel belangrijk.
En in ons geval zou ik graag een naam willen waarvan de betekenis toepasselijk is...
Nu ja, er is nog een hoop tijd om te kiezen, dus we zien nog wel!

Bieke, heel veel succes met het wachten op jullie wondertje!

Bieke misschien een rare vraag maar hoe kan het dat jullie al zo snel een kindje kunnen krijgen. Niet dat ik je het niet gun hoor. Ik hoop het juist voor je.
IK hoor echter verhalen over wachttijden van 5 tot 10 jaar
Of zijn jullie aan het zelfddoenen

Bieke Heel veel succes met je adoptie procedure, wat heerlijk dat het zo snel gaat in Belgie.

Wij zijn nu 3,5 jaar bezig met onze procedure, onze papieren liggen al in het land waaruit ons kindje vandaan komt, maar we moeten nog een flinke tijd wachten, zeker nog 2 jaar voor we kunnen afreizen, hele procedure hebben we doorlopen, tis nu alleen nog maar wachten.

Renee Ik denk dat de procedure in Belgie heel anders is dan in Nederland, hier in Nederland is de procedure, ongeveer zo lang nu als jij beschrijft en kan idd op gaan lopen naar de 10 jaar.

[/size]

Mathilda,
Fijn dat jullie al zover zijn hoor!!
In China is er inderdaad ook wel een lange wachttijd he!

Het klopt dat de Belgische procedure anders in elkaar zit, en blijkbaar een stuk vlotter verloopt dan de Nederlandse.
Bovendien hebben wij als herkomstland Ethiopië gekozen, en daar zijn de wachttijden voor bepaalde leeftijdsgroepen ook heel kort...
Dat samen maakt dat wij als alles normaal verloopt toch zeker binnen de 2 jaar een kindje bij ons zouden moeten hebben.
Valt reuze mee vinden we zelf.

Jammer dat het voor jullie zoveel langer moet duren...
Maar eens jullie schat er is zal het geluk er niet minder om zijn he!

Veel succes nog hoor verder!!

xxx

ps: Heb je eventueel ook een site waar ik jullie verhaal kan volgen??

Mariska en Renee,
Bedankt voor de gelukwensen hoor!
Al die duimen die draaien: kan alleen maar een positieve invloed hebben!

Biekje China is momenteel een erg lange wachttijd, een paar jaar terug, was China het snelste kanaal, maar de laatste paar jaren schiet de wachttijd omhoog, in Nederland, is het voor Ethiopie ook veel langer dan zoals ik van jou lees in Belgie, 2 jaar is idd maar een erg korte tijd.

Hier in Nederland moet je eerst 1.5 jaar wachten voor je op de verplichte VIA cursus kan, die 3 maanden duurt, daarna medische keuring, daarna wachten op de Raad voor de kinderbescherming, dat 3 maanden tot 10 maanden kan duren, dan ben je alweer 2 jaar verder, daarna inschrijven bij het adoptieburo, wij hebben daarvoor ook 8 maanden moeten wachten, daarna papieren verzamelen en opsturen heeft ook weer 4 maanden geduurd voordat onze papieren eindelijk vertaald en opgestuurd werden En nu liggen onze documenten dan 8 maanden in China en blijft de wachttijd oplopen.

Maar in Nederland red je het voor Ethiopie ook niet om binnen 2 jaar je kindje thuis te hebben, ik heb wel een website, maar die wil ik liever niet hier openbaar maken, dus zou ik je eventueel per PB kunnen sturen, er staat ook een link op van een stel die ook uit Ethiopie hebben geadopteerd.

Mathilda, wat ontzettend fijn om weer wat van jou te lezen hier op bb!! Ik denk best vaak aan je en vraag me ook vaak af hoe het met jullie adoptie procedure gaat. Als je het niet vervelend vind zou ik ook graag de url van je site willen hebben zodat ik je een beetje kan volgen. Als je dat niet wil begrijp ik dat ook hoor.

Wens jullie heel veel kracht en sterkte toe, en ik duim en hoop nog steeds voor je dat het niet zo lang gaat duren als men zegt.

Liefs,
Jolanda

Jolanda Jee jij ook al een zoon erbij die ook alweer 1 jaar is.

Ik stuur je even een pb met de link.

Til, als je het niet erg vind zou ik je adres ook best willen hebben, ik volg je al zo'n 5 jaar ongeveer dus ben wel benieuwd hoe alles gaat

Mathilda,
Ik heb al een paar x komen neuzen op je site.
Leuk gedaan!!
Wel jammer dat de procedure in Nederland zo lang duurt...
Ik blijf in ieder geval meevolgen!

Voor ons begint de verplichte voorbereidingscursus deze week!!
Spannend dus!
En op 26/10/07 kunnen we ons verzoekschrift gaan indienen bij de jeugdrechtbank, zodat we dan begin 2008 ons maatschappelijk onderzoek hebben.
Weer lekker een stap vooruit!

x

Bieke Heel veel plezier op de voorbereidingscursus, heerlijk dat het nu allemaal begint.

Hoi hoi, de cursus was super hoor!

Leuk om mensen te leren kennen die precies even ver zitten in de procedure!
Bij alles waarover je praat zit je op dezelfde golflengte he.

Eerst gesproken over de adoptieprocedure zelf, daarna over verlies en rouwen bij de adoptanten, en daarna over de afstandsmoeders;
Heel interessant, en ook wel aangrijpend en emotioneel!

Nu op naar 20/9 voor de 2e dag!

Bieke lijkt me ook aparte gewaarwording zo met zo'n hele groep, maar ook zeker zinvol en aangrijpend.
Mathilda ben ook wel heel benieuwd hoe het inmiddels bij jullie staat. Hopelijk duurt het niet al te lang meer voor jullie bericht krijgen dat jullie jullie kindje mogen ophalen.
Mijn nichtje heeft eindelijk afgelopen zondag telefoon gehad dat ze hun 2e kindje mogen halen....hij komt vanuit China en is nu ongeveer 3 jaar. Ze hebben hier ook alweer heel lang op gewacht....Eerste kindje kwam uit Zuid-Amerika (ben eerlijk gezegd even precies kwijt waarvandaan ).
Ik blijf jullie hier volgen.....succes meiden.

Groetjes, Eva.

Thx Aldonza,
Ja het is wel iets "apart"...
Maar tegelijk heel speciaal en mooi... je zit daar immers allemaal met hetzelfde doel, en er is heel veel begrip en respect voor ieders situatie en mening!
En de groep is ook niet zoooo groot: we zijn met 8 koppels.

Mathilda,
Ik kom geregeld een kijkje nemen op je site, en daar spreek je telkens van een DNC van ... maanden en het matchen door het CCAA.
Kan je me dat ff uitleggen hoe dat gaat in de Nederlandse procedure? Want ik heb het idee dat het lichtelijk verschilt van de Belgische...
Veel succes verder meis, en dikke dikke knuffel voor je!!
xxx

Biekje Tuurlijk wil ik dat uitleggen

In Nederland wacht je eerst ongeveer 1.5 jaar op de verplichte cursus, na die cursus dus gesprekken met de Raad voor de Kinderbescherming, daarna wachten op intake bij het adoptieburo wat bij ons ook 8 maanden heeft geduurd, daarna moet je allerlei papieren gaan verzamelen en een uitgebreide medische keuring laten doen, daarna word alles vertaald, heeft ook weer maanden geduurd en als alles goed is worden je Documenten Naar China opgestuurd = DNC, en daarna heb je nog LID = LOG In Datum dat is de datum dat je documenten zijn ingelogd in China.

In Nederland kan je dan gaan tellen als je documenten zijn verstuurd DNC, op een speciale site kan je dan zien per maand hoeveel datum's er zijn gematched en kan je uitrekenen hoeveel dagen, en maanden je nog voor je hebt.

Een paar jaar geleden werden er nog hele maanden gematched, maar de laatste paar maanden maar een paar dagen per maand en dan schiet het gewoon niet op, dat maakt de procedure ook langer.

Voor Ethiopie waar jullie voor gaan, is er in Nederland momenteel ook een enorm lange wachttijd.

Gelukkig dat het in Belgie zoveel sneller kan gaan, hier in Nederland heb je al zoveel tijd nodig voordat je eindelijk je documenten kan gaan versturen.

Aldonza Voor ons gaat het nog wel een flink tijdje duren, de verwachting was dat we dit jaar een voorstel zouden krijgen, maar de wachttijden blijven oplopen, er wordt weinig gematched vanuit China, dat het nog wel een paar jaar gaat duren, we zijn nu bijna 4 jaar al hiermee bezig.

Bieke inmiddels al wat bijeenkomsten achter de rug.....het gaat eigenlijk toch best 'snel' vooral als ik vergelijk met de situatie van Mathilda. Kijk, ik snap best dat er een gedegen en goede voorbereiding achter een adoptie staat, maar die acties in China....dat snap ik dan toch niet helemaal....
Veel mensen beseffen echt niet hoeveel tijd en energie het kost...een kindje adopteren. Nou zitten wij niet meer (voorlopig niet meer....- adoptie is ivm zwangerschap voor nu afgeblazen, maar wie weet in de toekomst) in het traject (we stonden ook maar net aan het begin van..).
Maar ik zie van dichtbij...bij mijn nichtje....hoeveel investering het kost. En dan zeker niet alleen financieël, maar ook vooral mentaal.....
Ik heb bewondering voor jullie meiden hoor....en ik hoop ook echt dat jullie over niet al te lange tijd jullie mooie wondertjes eindelijk in de armen mogen sluiten!

groetjes, Eva.

Mathilda,

Bedankt voor de uitleg! Het is me nu wat duidelijker waar die afkortingen voor staan...
Dat is inderdaad een heel verhaal.
Bij ons komt de eigenlijke procedure op hetzelfde neer, maar alleen zijn de wachttijden heel wat korter.

Eind mei hebben wij onze aanmelding gedaan voor interlandelijke adoptie, en op 30 augustus zijn we gestart met de cursus (die bij ons trouwens volledig gratis is).
Op 26 oktober hebben we de laatste maal cursus, en in de namiddag kunnen we gelijk langs bij de griffie van de jeugdrechtbank.
In november zullen wij reeds een medische vragenlijst moeten invullen en ons levensverhaal schrijven.
Rond die periode zullen we ook persoonlijk voor de jeugdrechter moeten verschijnen om te verklaren dat we willen adopteren en wat onze motivatie daarvoor is. Daarop zal de rechter een maatschappelijk onderzoek bevelen.
Daarvoor zijn wel wachtlijsten van gemiddeld 6 maand (hoewel ze nu heel erg bezig zijn met het aanwerven van nieuw personeel, waardoor de wachtlijsten weer aan het verkorten zijn).
De verwachting is dus dat we rond mei/juni 2008 ons maatschappelijk onderzoek zullen krijgen, dat normaalgezien een 2-tal maanden in beslag neemt (4 gesprekken: 2 met een maatschappelijk werker en 2 met een psycholoog).
Het verslag van dat MO zal worden voorgelegd aan de jeugdrechter, waarop hij al dan niet een positief geschiktheidsvonnis zal vellen.
Dat zal waarschijnlijk rond sept/okt 2008 draaien.

Eens we zover zijn kunnen we gaan intaken bij het adoptieburo, de nodige papieren verzamelen, laten legaliseren, en opsturen naar Ethiopië.

In België is het zo dat er 5 erkende adoptiediensten zijn.
2 Daarvan werken met Ethiopië samen.
1 Van die 2 diensten - FIAC - werkt niet samen met alleenstaanden, en ook niet met kandidaten die ouder zijn dan 40.
Dat betekent dat deze groep mensen verplicht met RoH (het andere buro dat met Ethipië werkt) moet samenwerken.
Doordat al die mensen bij FIAC wegvallen, zijn de wachtlijsten daar meteen een stuk korter.
Als je dan ook nog geen voorkeur voor een geslacht opgeeft... dan krijg je daar, van zodra je dossier in Ethiopie is verwerkt, bijna meteen een toewijzing, om dan een 6-tal weken later af te reizen.

Het zal dus allemaal vooral afhangen van hoelang we op ons MO moeten wachten, maar we vermoeden en HOPEN dus dat we - als alles goed gaat - eind 2008, begin 2009 kunnen afreizen.

Als dat het geval is zal ons procedure ongeveer rond de 20 à 22 maanden geduurd hebben, wat inderdaad echt wel kort is vergeleken met wat jullie moeten doorlopen...

Ik hoop zo voor je dat er wat vlotter gematched wordt en dat jullie niet heel lang meer moeten wachten op een toewijzing!!
Eens er een toewijzing is, hoelang duurt het dan vooraleer je kan afreizen?

Biekie Hier in Nederland moet je wel betalen voor de verplichte cursus 900 euro maar liefst.
Wat een enorm verschil zeg in procedure's qua land, denk dat ik maar ga verhuizen hihi.

Wij zijn nu dus bijna 4 jaar bezig en er komen er zeker 2 jaar bij en misschien nog wel 3 waar ik zelf vanuit ga, dus in totaal 7 jaar dan en dan nog de jaren waarin we bezig zijn geweest met behandelingen.

In Nederland zijn er geloof ik 2 adoptieburo's die voor ethiopie bemiddelen, bij 1 buro zijn ze nu gestopt, de wachtlijsten zijn enorm en bij de andere moet je voor ethiopie na het versturen van de documenten nog 3 jaar wachten en dan heb je daarvoor dus al gewacht op de cursus 1.5 jaar, de kinderbescherming, varierend van 3 maanden tot 1 jaar ligt er aan waar je woont in nederland en of de raden achterstand hebben en daarna nog wachttijd bij het adoptieburo, tel maar uit hoelang het hier dan is.

Als er een toewijzing is dan is het vaak dat je na 3 a 3 maanden mag afreizen.

Ja Mathilda,

Het verschil is inderdaad HUGE!! :s
Jammer dat het allemaal zolang moet duren....
Ik vond 2 jaar al lang... maar 7 jaar??

Vorige week kwam er een nieuw koppel meeschrijven op de Yahoo praatgroep waarmee ik schrijf, en zij komen uit Nederland. Ze zijn speciaal naar België verhuisd om hier de procedure te doorlopen.
Ze hadden eerder al de Nederlandse procedure doorlopen, maar hebben daar negatief advies gekregen.
Ze hopen hier meer geluk te hebben...

Het is me wel nog niet duidelijk hoe ze het precies gaan aanpakken, want volgens de info die ik kreeg, is iemand verplicht om de adoptieprocedure te volgen van het land waarvan hij/zij de nationaliteit heeft, ongeacht waar je woont.
Dat dat zou willen zeggen dat een Belg die in Nederland, Frankrijk,... gaat wonen toch volgens de Belgische procedure moet adopteren, en dat een Fransman of Nederlander die in België komt wonen toch nog steeds volgens de respectievelijk Franse of Nederlandse procedure moet adopteren, toch?

Aldonza,
Sorry meid, ik had op jou nog niet gereageerd...
Ja, het gaat idd best wel snel bij ons als je het zo vergelijkt.
En dan nog voelen de dagen soms aan als jaren... maar dat durf ik bijna niet luidop te zeggen als ik aan de situatie van Mathilda denk.
We moeten positief blijven, er is geen andere weg!!

Bieke Ik heb ook eens gelezen over een stel dat naar Belgie wilden verhuizen voor een procedure, maar die konden niet de procedure volgen omdat ze nederlands waren en de procedure in eigen land moesten volgen, of ze moesten eerst 5 jaar in het betreffende land wonen en dan mocht het geloof ik wel, maar ik weet er verder ook niets vanaf.

En ik vind 7 jaar ook een verschrikkelijk lange tijd, maar moet ook maar positief blijven denken, we zijn in december 4 jaar bezig en de meeste wachttijd hebben we nu wel gehad.

Til meis, ik volg je ook en ik hoop idd dat de langets wachttijd nu geweest en dat er een moment komt dat jullie eindelijk af kunnen gaan tellen..het kind van jullie dromen dan eindelijk in jullie armen.

Heel veel sterkte met hetw achten dat al zo enorm lang duurt en dat nog voort gaat duren voorlopig...alle goeds meis.

Mathilda,
Klopt volledig: positief blijven is de boodschap! xxx

Hoi hoi,
Wij kregen gisteren SUUUPER nieuws!
We komen tegen halverwege November al op de wachtlijst voor het maatschappelijk onderzoek!
We hadden niet verwacht dit jaar nog doorgestuurd te worden, dus dat is een echte meevaller! HOERA!
Liefs,
Bieke
x

http://our-ethiopian-flower.blogspot.com/

Bieke wat geweldig!!! Hopelijk gaat het allemaal vlot en goed!

Hebben jullie laatst op tv (ned 3) toevallig dat stuk gezien over adoptie uit Amerika? Amerika doet niet mee aan een of ander verdrag (ben ff vergeten welke, weten jullie vast wel) en daardoor mag je dus zelf je adoptie doen rechtstreeks met Amerika en krijg je dus altijd een baby. En het gaat vele malen sneller dan een adoptie via de 'normale' wegen. Moest gelijk aan jullie denken toen ik het zag. Hebben jullie daar wel eens wat over gehoord? De adoptie bureaus hier zijn er tegen, ik heb jammer genoeg niet het hele stuk gezien dus waarom ze er precies tegen zijn?? Wel is het 2x zo duur als een adoptie via de normale wegen, maar je wachtijd is dan ook vele malen korter.

Succes meiden!!

Til, blijf voor je duimen en hopen dat ze eens opschieten met het matchen en jullie eindelijk aan de beurt zijn!!

Bieke, jij natuurlijk ook heel veel succes!!

Liefs,
Jolanda

Thx dames...

Jolanda,
De reportage werd zondagavond bij ons uitgezonden.
Officieel erkende adoptieburo's zijn ertegen omdat ze zich grote vragen stellen bij de manier waarop de baby's "vrijkomen" voor adoptie. Ook aan de opvang van de afstandsmoeders wordt sterk getwijfeld. Het lijkt alsof die moeders onder grote emotionele en mentale druk hun kind afstaan, terwijl ze, mits wat kleine hulp, best zelf voor hun kind zouden kunnen zorgen... Eens die moeders tot dat besef komen geeft dat natuurlijk problemen. En ook worden die zogenaamde 'adopties' voor grof geld gedaan. Je telt gigantische bedragen neer voor een Amerikaanse baby! Het gaat wel vlug, dat is een feit... Maar persoonlijk sta ik liever op een wachtlijst voor een adoptie waar ik me de rest van mn leven goed bij ga voelen........

Bieke, oké dat is dus het volledig verhaal erachter. Ik had niet het hele stuk gezien, alleen op het einde een beetje met dat paar dat met zo'n procedure bezig was. Nee, dan zou ik ook liever de officiele weg behandelen.

Sorry voor het inbreken, maar ken Mathilda al een tijd van bb, zodoende ook dat ik het hier vermelde.

Liefs,
Jolanda

Ow, daar moet je je helemaal niet voor excuseren hoor Jolanda!
Hoe meer zielen hoe meer vreugde!!

Ik weet ook dat je een zelfdoe procedure kan doen en dat dat veel sneller kan gaan, maar je moet dan zelf je contacten hebben in bijv het land waaruit je wilt adopteren en dat contact is niet altijd makkelijk te zoeken, en het is zo dat stel dat je een voorstel hebt gekregen, en je mag afreizen naar het betreffende land, dat de moeder dan altijd nog kan terugkrabbelen, dat vonden wij te onzeker allemaal en ook het zelf contact zoeken en alles regelen is niet altijd makkelijk, zou niet eens weten waar ik moest beginnen. En adoptie is een kostbare zaak, en zelfdoen zou nog veel meer gaan kosten dan via een adoptieburo, om die reden en de onzekerheid hebben wij hier niet voor gekozen.

Bieke wat een goed nieuws dat jullie half november al op de lijst komen...gaat het toch nog sneller dan jullie dachten!
Mathilda voor jullie nog steeds wachten op voorstel.....pfff. En dan te bedenken dat jullie toekomstig kindje ws nu al geboren is en daar nu ook wacht op jullie! Dikke knuffel, meis!

Eva.

Hoi Adonza,
Ja, dat is inderdaad suuuuper!
Hadden we zelf echt niet durven dromen!
Ondertussen hebben we ook met het CAW (Centrum Algemeen Welzijn) gesproken, dat zijn de mensen die het MO (Maatschappelijk Onderzoek) zullen uitvoeren.
Volgens de laatste stand van zaken zouden ze in April 2008 kunnens starten met het MO.
Dat valt dus best mee allemaal!!

Mathilda,
Hebben jullie een voorkeur qua leeftijd opgegeven?
Best wel een rare gedachte he dat je kindje daar nu al ergens zit en door iemand verzorgd en gevoed wordt. Ik denk daar vaak aan...
In ons geval kunnen we waarschijnlijk tegen eind 2008 - begin 2009 afreizen.
Wij geven als voorkeur 0-18 maand op, dus dat wil dan zeggen dat de kans bestaat dat de mama nu zwanger is. Dat doet je toch wel even stil worden he...