Hey Esther, wat fijn om wat van je te lezen! 3 volle dagen op de kinderopvang en psz is ook erg pittig zeg. Susannah gaat nu vier ochtenden en dat vind ze geweldig. Ik probeer wel haar weer te laten slapen in de middag, maar ze is soms zo eigenwijs...

We gaan trakteren op de psz en zoals het er naar uit ziet geven we weer de verjaardag samen met broerlief. Kevin heeft wel vriendjes gemaakt, maar ik weet niet waar die wonen en hoe contact te leggen met ouders. Dat is het nadeel van speciaal onderwijs. Maar om overprikkeling te voorkomen zijn oma's en opa over de vloer, mijn broer & vrouw met zijn twee kinderen al meer dan genoeg voor onze autist. Susannah maakt wel vriendjes op de psz, maar die zijn daar nog niet zo mee bezig. Ze zit nog maar kort op een nieuwe (extra) groep waar een meisje zit die een paar huizen verderop woont. Dat is allemaal vrij pril..

Onze arme meid is deze week naar gevallen met de mamafiets. Lang verhaal kort: ze kan de laatste tijd moeilijk stilzitten omdat ze graag wil dansen en zegt dan woeeei als de stuur begint te zwiepen. Als ik dan bv de fietstassen vastmaak gaat ze klieren en ja dat ging dus goed mis woensdag. Fiets raakte uit balans en ik was te laat (ik voel me rete schuldig) Ze is met d'r hoofd op een rooster terecht gekomen en de huisarts heeft de t-vormige wond gehecht. Volgende week mogen de hechtingen eruit, maar man wat een bloedbad geeft zo'n hoofdwond. Verder heeft ze er niks aan over gehouden, maar de schrik zit er goed in.

So Rhapsody dat is idd even goed schrikken. Jeetje. Dikke knuffel voor jou. Was een ongeluk en je kon er niets aan doen, maar kan me je schuldgevoel heel goed voorstellen. (je weet vast wel dat ik Noah van de commode heb laten vallen ). Heeft ze er veel last van (gehad)?

Daarom hebben we Luca nu ook weer van de psz afgehaald. Kdv is meer dan genoeg en vriendjes heeft hij daar wel. In de buurt trouwens ook. Denk dat ik het dus maar met een paar (buur)kindjes 's ochtends doe en dan na zijn slaapje opa, oma's en andere familie.
Zit er alleen nog mee wat te doen met cadeautjes. Van de vriendjes wil ik niet heel grote cadeaus vragen, maar ze zullen vast wel iets mee willen brengen . Van familie kan ik mooi kleertjes vragen en van ons krijgt hij een 'nieuwe' fiets en wat leesboekjes/puzzels en dergelijke.
Ja het leven en feestjes met een autistisch kind is anders dan 'normaal'. Maar ik vind dat je er echt geweldig mee om gaat. Kan niet altijd makkelijk zijn.


Fijne feeestdagen iedereen en als ik in de tussentijd niet meer langs kom ook een geweldig 2012!

Zo, we zijn weer door de keuring van het cb. 13,5 kilo en 95,5cm lang volgt ze nog steeds mooi haar eigen lijntje. De ogentest ging ook goed in 1 keer en ze waren dik tevreden over haar.

Iedereen de verjaardagen overleeft?

*boeh*

Fijn Pasen iedereen! Susannah gaat het nog heel zwaar krijgen na pasen omdat dan de chocolade eitjes uit de schappen van de supermarkt verdwijnen.

Hoe is het met iedereen?

Hoi,

Om maar gelijk op je te reageren, anders komt het er nooit van.

Heerlijk bijna zomervakantie. Hier ook. Nou ja nog 2 maanden, maar goed dat is zo om. Wij gaan 2 weken naar Slovenie, ook op een camping, aan een meer en riviertje, vlakbij de bergen, dus lekker zwemmen, wandelen, niksen, shoppen (er is een heel groot shopping center op ongeveer 35 km van de camping) en van de rust en elkaar genieten.
Maike wat fijn dat de rust lijkt te zijn wedergekeerd, maar hoe lang het duurt? Hopelijk is Gilke makkelijker in deze fase.
Wat grappig dat ze nog in het kleine bed slaapt. Luca wist niet hoe snel hij over moest naar zijn grote bed. Daar slaap hij nu al in vanaf dat hij 19/20 maanden was. Had eerst zijn ledikant in zijn nieuwe kamer gezet naast het nieuwe bed, en hij gaf zelf aan dat hij die niet meer wilde. Hij wist ook dat die dan weer voor de baby was (ik was toen zwanger van Noah), dus dat ging gelukkig heel makkelijk. Ben benieuwd hoe het starks bij Noah zal gaan.
Zitten nu ook al te puzzelen en na te denken wat te doen met de kamers. Luca en Noah samen op 1 kamer, mocht er een derde spruit mogen komen, of Noah naar zolder in een 'nieuwe' kamer en de baby weer in de babykamer (hoeven we niets aan te doen, lekker makkelijk). Maar dat zien we wel, eerst maar zien of het gaat lukken een derde!
Hoe gaat het met de zindelijkheidstraining? Is ze uit de luiers, of wil ze nog niet? Noah begint het nu ook beter aan te geven, dus dat scheelt al weer een hoop verschoningen.

Rhapsody bij julile ook alles goed? Zie je hier en daar wel meeschrijven en goede tips en adviezen geven, maar ben benieuwd hoe het met Susannah en Kevin gaat? Gaat het goed met Kevin op school?

Ga maar weer snel aan het werk. Geen zin, het is veel te mooi weer.

*komt ook even voorbij*

Zo, alle kleedjes/rommel/vrij markten ook overleefd? Ik heb inmiddels al wat speelgoed anders opgeruimd en het valt mee. Zo heb ik voor 6,50 een hele zwik Dora duplo gevonden waar Susannah heerlijk mee speelt (speeltuin/school/huisjes set).

Mooi is dat he Maike, hoe dan je oudste ook echt dan in de kindfase belandt en er even wat rust is. Gisteren wilde Kevin zo graag ganzenborden en ik hield mijn hart vast omdat hij zo ontzettend fanatiek is. Maar we hebben heerlijk met elkaar gespeeld, grapjes gemaakt zonder die kleuterfrustratie van voorheen. En aw die Gilke, misschien toch eens uitvinden wat ze eng vind aan haar nieuwe kamertje? Susannah heeft net een fase gehad van dat ze dacht dat er spoken waren (waarschijnlijk iets gezien op tv), dus elke avond wilde ze dat ik bij haar bleef omdat ze het zo eng vond. Nu hebben we al zo vaak de spoken naar het verre spokenbos gestuurd dat ze weer rustig in slaap valt. Maar wat een fantasie. Maar die peuterpuberteit pfff, kan Gilke ook zo gillen en melodramatisch zichzelf op de grond gooien? Ik zeg dan dat ze een grote meid is (want ze is de laatste tijd toch wat zwaarder geworden), en dan schudt ze nee: ik ben een kleine meid (en dan geeft ze precies aan wie de allergrootste is, en wie daarna komt en dan Kevin en dan zij. De wijsneus.).

Klussen voor de derde Esther? Ons ledikant staat in de schuur, we doen er niks mee, dus ik denk dat die marktplaats maar eens opgaat. Zindelijkheid gaat zo zo, Kevin is er bijna (yay!) en we oefenen nu op de wc te zitten. Ze geeft het elke keer heel goed aan, maar wil niet op het potje dus we richten onze aandacht op wc-vaardig te worden en op de psz doen ze er geen bal aan (het maakt niet uit hoe vaak ik het aangeef*). Kevin kreeg vandaag een cadeautje omdat hij 2 dagen droog is gebleven (en zonder strijd naar de wc ging wanneer we het hem vroegen) en je zag haar denken zo van hmmmm, dat wil ik ook wel.

Vakantie: we hebben geen cent te makken en de buren willen de coniferen door een schutting vervangen, dus tja... wij blijven weer thuis en bouwen een feestje hier.

Hoe is het bij ons... met Kevin gaat het vrij goed, zijn taalspraak gaat goed vooruit, maar ze kunnen hem moeilijk testen omdat hij op een 1 of andere manier op dat moment snel afgeleid is. Eind februari gaf de lerares toe dat ze het even niet meer wist met hem (ze had het er erg moeilijk mee om het te vertellen) omdat zijn autisme dominanter is dan zijn taalstoornis. Hij is soms moeilijk te sturen enz. Dus we zijn het mogelijk medicatie traject ingestap met het voorbehoud dat medicijnen het laatste is dat we willen proberen. Aanstaande donderdag hebben we een eerste gesprek bij de kinderpsychiater. Maar afgelopen woensdag hoorde ik van de klasse-assistent hoe goed hij het doet en hoe zelfstandig hij is.

We hebben het nodige achter de kiezen met de psz juf die min of meer misbruik maakte van onze open houding om een orthopedagoog naar Susannah te laten kijken. Ik ben enorm boos geworden omdat het ineens om gedrag ging terwijl we niet eens een zorgvraag daarover hebben. Dus flink op de rem getrapt en tijdens het gesprek gingen de ogen van de orthopedagoog goed open die dus signaleerde dat het probleem puur op de psz is. Lang verhaal kort: Susannah vind het heel moeilijk om haar draai te vinden daar, ze durft niet goed dingen uit de kast te pakken en is rusteloos omdat ze toch bang is voor de reactie van andere kindjes. Thuis wil Kevin nog weleens bot naar naar zijn (haar zomaar duwen, aan haar trekken, dingen afpakken) zonder dat er reden voor is, dus daar laat ze haar zelfverdedigingsmechanisme zien: ze weet gewoon niet beter. Laatst zag ik hoe ze dan tekenmateriaal uit de kast had gepakt en lekker zat te tekenen. Er komt een jongetje bij, ze kletsen even en hij maakt een onverwachtse beweging en je ziet haar in elkaar krimpen van angst zo van: nu komt de draai om mijn oren.

Alhoewel Susannah een VVE plekje heeft omdat ze opgroeit in een gezin met autisme heeft de juf geen tijd voor haar (er moeten twee professionele krachten met certificering op de groep staan) en tijdens het gesprek gingen ook de juf's ogen open. Als Susannah weet dat ze veilig is, laat ze het gewenste gedrag zien en doet ze er zelfs nog een schepje bovenop. Ze speelt graag met kindjes die ze vertrouwt en gelukkig zag de orthopedagoog in dat er extra handen op de groep moet komen. Dus hebben we MEE gevraagd om een vrijwilliger (wat ook weer een hoop gedoe was), die dan Susannah kan helpen om vertrouwen in andere kindjes te krijgen. Nu heb ik stagiares gezien die zo'n klein hummeltje gewoon uitlachen en het wel grappig vinden, woest was ik.

Het goede nieuws is dat per 1/9 dus wel 2 gecertificeerde juffen op de groep komen (lekker mosterd na de maaltijd), maar ja, we moeten roeien met de riemen die we hebben... oeps... sorry for de lengte.

Nou ja, je hebt de wet OKE die deze eisen al een tijd gewoon stelt en dat mag per jaar niet verschillen. Het is heel anders dan het passend onderwijs en alles daar om heen waar jij mee te maken hebt. Jullie halen toch niet heel bewust zorgkinderen in de groep? Je start zo'n jaar ermee toch en maakt het beste ervan...

Sinds begin dit schooljaar is juist die remedial teacher van de groepen afgehaald (andere juf, andere methodiek en meer tijdelijke stagaires)en is het alleen maar minder geworden voor hetzelfde geld. Er zijn meer ouders ontevreden en mopperen er flink op los. Daarnaast heeft de gemeente meer geld beschikbaar gesteld voor VVE kinderen en kun je zo'n plekkie makkelijker krijgen: binnen harken die kinderen met geld zonder er extra zorg tegen over te stellen. Dat het de juf het zo pijnlijk moest toegeven zegt al genoeg. Het is al erg genoeg dat ik alle voorstellen moet doen om hulp te krijgen voor mijn meiske (ik zei tegen mijn man, dit is toch niet normaal? Zij worden er toch voor betaald?). Een jaar gelden hebben we haar aangemeld met de duidelijke zorgvraag en daar heeft ze dus helemaal niks mee gedaan. Dat dan inene het aan haar 'afwijkende' gedrag ligt. Ammehoela. Elders, ook in nieuwe situaties vertoont ze het niet, als er gedragsproblematiek is dan moet ze het ook elders vertonen.

Manlief wil haar eraf hebben, maar ze heeft een vriendje daar en die is ook dol op (kusjes geven, handje vasthouden enz) een paar andere kindjes die ze ook weleens buiten de psz ziet, dus wat is wijsheid. Een lieve vriendin moedigt me aan om een klacht in te dienen bij de GGD, maar ik ben bezorgd om de gevolgen en weerslag die het kan hebben op ons meisje. [/einde rant]

Het is in elk geval al een hele andere lente! We hebben ons prima vermaakt vorig jaar met veel wandelen, spelen met elkaar, speeltuinentoer in de buurt en de buren blijven ook thuis, dus wie weet.

Een derde is bij ons van de tafel, af en toe grappen we er wel over, maar met een zorgkind in je leven heb je de handen vol. Ik wil me wel mogelijk gaan orienteren op peuterwerk want deze leeftijd is ook best wel leuk.

Maike, dank je wel. Ik denk dat ik wel de klacht bij de teamleidster neer kan leggen want die heeft tenslotte de leidster weg gehaald waar Susannah mee begonnen is en waar wij een vertrouwensband mee hadden. *dikke knuf* Ik ga er nog even op broeden.

Gisteren hebben we het 40 jarig huwelijksfeest van mijn schoonouders gevierd met een diner. Er zat een grote indoorspeeltuin bij en de kinderen hebben we nauwelijks gezien. Susannah was er vol van gisteravond, met zoveel kindjes gespeeld en met papa en met haar nichtje en broer en...