Ik moet eigenlijk de keuken opruimen, maar ik heb geen bal zin LOL Stoute mij!
Esther, ik vind het zo leuk dat er een tweede voor jullie aankomt! Ik heb hier ook de nodige weerstand hier met traphekjes. Ik wil er eigenlijk een onderaan de trap, juist omdat Susannah mij echt op de voet volgt en Kevin niet altijd de gang deur dicht doet... Dus daar komen de series van bezwaren *zucht* Ik ga mijn schoonvader eens polsen of ik plaats een advertentie op werkspot.nl. We hebben er wel één bovenaan de trap, maar toch. De prullenbakprobleem: Kevin vond het zo leuk dat hij rustig interessante verpakkingen uit trok, wat we deden was dat we de deksel omdraaiden (de gesloten kant dus naar het gangpad toe) en dat was meteen goed. Geen enkel probleem meer gehad, toen begon meneer met de koelkast hehe en kwam hij constant met de melk aanlopen omdat hij dorst had. Daar hebben we een klitteband strip voor gekocht (prenatal had die toen voor wc brillen, maar hey, waarom dan ook niet op de koelkast).
Kevin liep ook pas rond de 13 maanden, je hebt snelle lopers en verstokte kruipers of kontschuivers. Ik heb zelf het idee dat ons meisje nog niet de kracht in de benen heeft (het is ook zo'n ukkie).
Oh en uit een beker leren drinken... als je 's avonds aan het tandenpoetsen bent, dan kun je het hem al aanleren. Kevin had het al door met 7 maanden en Susannah zet graag haar tanden in de beker en probeert het dan zo aan te sturen (heb ik weer

). Door de dag heen knop ik dan maar een theedoek om haar nekje heen, met veel geduld komen we er wel. Maar wat een boef, een boek dichtslaan
Maike: dat is wel een tijd geleden, maar het heeft wel een stempel op me gedrukt. Ik was zo onzettend moe, snel duizelig en kon niet op houden met huilen. Nu had ik wel wat rouwverwerking dat ik had genegeerd ten koste van mijn baan en ik was zo perfectionistisch (kon ook geen nee zeggen tegen overwerk), lichamelijk was ik gewoon leeg. Ik had toen nog geen kinderen, wel twee katten en een parkiet, dus de motivatie was ver te zoeken. Met kinderen moet je wel op staan. Met vallen en opstaan heb ik geleerd dat 80% ook genoeg is, en dat je niet in alles je volledig hoeft te geven. Dan is de vloer een dag later schoon bv. Mijn vader heeft dit zelf ook gehad rond die leeftijd en heeft me heel veel dingen geleerd. Daarnaast kreeg ik ook de kans om een timemanagement cursus te doen vanuit werk die erg goed was. Dat heeft me heel veel handvaten gegeven. Nu ongeveer tien jaar later heb ik het wel aardig door, denk ik. Ik weet niet of ik het cursusboek nog ergens heb, zal wel even kijken. Maar ja, heel herkenbaar. Meid, het moet er toch allemaal uit en anders is het je lichaam die wel zegt: hee wacht eens even.
Ik hoop dat je meisje snel van de race afkomt.
Ik weet het trouwens niet van de darmen, want onze oudste heeft ook vaak een rijkelijk geurende luier in de ochtend. Vannacht was het vrij rustig, maar de kiezen waren weer vervelend, dus heb ik haar wat slokjes roosvicee gegeven en bij me gehouden totdat ze weer in slaap viel (op haar eigen kamer). Ik heb wel die homeopatische druppels, maar gek genoeg helpt een zetpilletje beter voor de nacht. Haar huidje is ook zo rood en kapot, ook een plasje bijt er stevig in (ik gebruik wel zinkzalf, maar ja...). Ik moet ook bekennen dat ik het niet al te erg vind die ene keer dat ik eruit moet, juist omdat Kevin al zo groot wordt en we een derde niet aandurven geniet ik wel van dat lieve meisje in mijn armen.
Onze meiden zitten ook erg dicht op elkaar
Patricia, ik zit ook vaak te kijken naar wat Emma al kan en zit er zo van te genieten! Dus ook al een hele tante als je het maar waagt om te stoppen met lezen! Maike: Dick Bruna heeft een nieuw boekje uit over boerderijdieren, het heet
Nijntje op de boerderij. Ze is helemaal gek van het eendje wat erin zit.
Kevin is weer helemaal de oude en heeft zijn draai weer gevonden op de psz! De juf was ook erg tevreden en was erg te spreken dat hij ook wat meer durft in het spel met andere kindjes. Wel zei ze dat hij het wel begint te ontgroeien, maar ja, dit is een tijdelijke oplossing. Hoe rustig Kevin was als dreumes, zo aanwezig is Susannah. Ik had mijn fiets even bij de fietsenmaker afgeleverd en zat met Susannah naar mensen te kijken op het winkelcentrum (na eerst wat boeken te kijken bij de boekwinkel, ze zag de nijntje boeken en begon meteen van tie tie tie!), wat een babbelkousje. Ik krijg wel opmerkingen dat Susannah klein is voor haar leeftijd, maar we gaan 12 april pas naar het CB. Naar mijn gevoel zit ze prima in de groeicurve's. Maar juist omdat Kevin zo groot is voor zijn leeftijd..
Ah onze dame meld zich zeer verontwaardigd, ik ga maar eens ons meisje knuffelen.