Column: Ik ben zwanger! De Gender reveal verliep anders dan verwacht…

Yes! Het is (weer) gelukt; ik ben zwanger. We krijgen een tweede kind en ik kan je vertellen, dat is totaal anders dan de eerste. Nu al. Hoe ik het allemaal ervaar? Dat zal ik wekelijks delen in deze column.

Deze hele zwangerschap voelt enorm anders dan de vorige; een vreselijk eerste trimester, mijn emoties die alle kanten op schieten en een pregnancy brain waar je u tegen zegt. En daar waar ik normaal geen bal geloof van bakerpraatjes, begon ik me toch steeds meer af te vragen of dit zou duiden op een meisje.

Toen de twintigste week in zicht kwam, begon de fantasie steeds meer op hol te slaan. Welke naam zullen we kiezen voor welk geslacht? Zal hij of zij op onze eerste lijken? En wat voor gender reveal zullen we houden voor onze vrienden? We fantaseerden erop los en maakten plannen. Maar niks zou lopen zoals verwacht.

Ons eerste ‘meisje’

Tijdens mijn vorige zwangerschap had ik een ontzettend sterk gevoel dat het een meisje zou zijn. Het was nergens specifiek op gebaseerd, maar ik zag gewoon een meisje voor me. Ik had al jaren een naam in gedachten en beeldde me haar hele toekomst in.

Vlak voordat we met z’n tweetjes het vliegtuig in zouden stappen voor een weekje rust (de nu welbekende Babymoon), hadden we de echo die zou bevestigen wat ik al die tijd al wist. Althans, dat dachten we. Maar toen het geslacht in beeld kwam, was het direct duidelijk. Hier was echt op geen enkele manier een meisje van te maken.

Op dat moment speelde het onderwerp kinderen nog maar weinig bij onze vrienden, dus zou een echte gender reveal party niet echt in de smaak vallen. Dus besloten we het nieuws gewoon te delen via een appje.

Hot topic

Inmiddels zijn we bijna vier jaar verder dan mijn eerste zwangerschap en is het topic baby heter dan heet, onder onze vrienden. Het geslacht van de kleintjes krijgt dan ook steeds meer aandacht. Want wat zal de balans worden? Zullen de jongens of de meisjes de dienst uitmaken? En waar kunnen de tassen tweedehands jongens- of meisjeskleding heen?

Er wordt dus ook steeds vaker een gender reveal georganiseerd om de nieuwsgierige meute uit hun lijden te verlossen. Er is tot nu toe zelfs pas één stel in de vriendengroep geweest, dat het geslacht niet wilde weten tot de bevalling. En ook zij zeggen nu dat ze zich niet goed meer kunnen voorstellen waarom ze het niet wilden weten.

Side note

Begrijp me niet verkeerd; ik weet dat het geslacht niets vertelt over het karakter of de toekomst van het kind. Maar je vormt toch een bepaald beeld bij zo’n kleintje. Volgens mij veelal gebaseerd op hoe je zelf als kind was en hoe je het misschien anders zou willen doen.

Persoonlijk wil ik het geslacht vooral weten vanwege het beeld dat ik altijd heb gehad over mijn toekomstige gezin. Daarin zie ik een broertje en zusje voor me, die elkaar in de haren vliegen, maar elkaar ook van alles leren over het andere geslacht. Waarbij ze beter leren rekening te houden met elkaar en de stigma’s waarmee de ander te dealen heeft.

Daarnaast lijkt het me ook gewoon leuk om beide situaties een keertje mee te maken in de opvoeding. Maar mocht dat beeld anders uitvallen, heeft dat alleen tot gevolg dat ik mijn beeld moet aanpassen. Ik weet namelijk hoe leuk het is om een jongetje op te voeden. Dus waarom niet twee?

The big gender reveal

Maar, dus. We waren bij de gender reveal. Omdat er nu meer aandacht op ligt binnen onze vriendenkring, leek het me wel leuk om al het gissen en voorspellen af te kunnen sluiten tijdens een gezamenlijk moment.

We stuurden op een zaterdag in de appgroep een berichtje dat het lange wachten over een week beloond zou worden met een taart en dat iedereen welkom was. Maar de donderdag voor het feest was de persconferentie van Rutte over de pandemie. Iedereen moest thuis werken en het sociale contact zoveel mogelijk beperken, zeker als je enige vorm van gezondheidsklachten had.

Die zaterdagochtend werd ons zoontje wakker met een enorme snotneus…

De maatregelen waren toen pas net ingegaan en we voelden ons er nog wat verdeeld over. We zijn toch redelijk nuchter opgevoed, met de mentaliteit ‘jullie zijn toch niet van suiker?!’. Maar we zien ook dat we een verantwoordelijkheid hebben tegenover de risicogroep. En wij kunnen ons wel onaantastbaar voelen, zij zijn dat zeker niet. Dus, zaterdagochtend toch maar iedereen afgebeld.

De aangepaste versie…

Een week later besloten we voor een aangepaste gender reveal te gaan. Mijn vriend was die dag aan het klussen in het restaurant van vrienden (met 1,5 meter afstand uiteraard!). Dus ik bakte die ochtend alsnog de taart en bracht hem eind van de middag naar het klusploegje (mét gepaste afstand). De rest van de vrienden belde in en zo konden we alsnog het nieuws delen dat alle tassen met meisjeskleding onze kant op mogen komen.

Zwanger in de pandemie

Zwanger zijn ten tijde van de pandemie zorgt voor allerlei extra zorgen. Gelukkig worden we al veel gerust gesteld als het over eventuele gezondheidszorgen gaat, want de extra risico’s voor zwangere vrouwen lijken tot nu toe mee te vallen.

Maar er hangt bij velen wel een wat donkerdere wolk over de hele ervaring van de zwangerschap. Wees daarom creatief -en verstandig- en probeer er het beste van te maken. You can do it!

Lees ook:

Reageer op artikel:
Column: Ik ben zwanger! De Gender reveal verliep anders dan verwacht…
Sluiten