Column: Ik ben zwanger! Maar zo makkelijk ging dat niet

Yes! Het is (weer) gelukt; ik ben zwanger. We krijgen een tweede kind en ik kan je vertellen, dat is totaal anders dan de eerste. Nu al. Hoe ik het allemaal ervaar? Dat zal ik wekelijks delen in deze column.

Het ‘besluit’

Laten we beginnen bij het begin. Zo’n drie jaar geleden kregen mijn vriend en ik ons eerste zoontje en toen hij net lekker in zijn peuterpubertijd terecht kwam, besloten we er nog een te nemen. Nou ja, nemen… Je begrijpt wat ik bedoel. Want een kind ‘neem’ je niet, die krijg je. Als je geluk hebt.

Maar dat is meestal niet de instelling waarmee je aan het traject begint. Dat is vooral optimistisch en volledig onvoorbereid. Je stopt met anticonceptie en verwacht dat je toch wel binnen een maand of drie een positieve test zult hebben. Maar daarin komen de meeste stellen helaas bedrogen uit. Zo ook wij.

Zwangerschap nummer 1

Na jaren de pil te hebben geslikt en vervolgens een hormoonspiraal stopte ik vijf jaar geleden met anticonceptie. Ik verwachtte een regelmatige cyclus, waarbij ik volledig volgens het boekje precies kon timen wanneer ik vruchtbaar was. In het begin leek dit ook het geval en na een paar maanden dacht ik het toch zeker te weten; ik was zwanger! Ik was tenslotte al een paar dagen overtijd. Maar de test bleek negatief.

Oké, een week later nog een keer testen, dacht ik. Maar toen kwam de menstruatie alsnog en was de hoop vervlogen. De maand erop was het hetzelfde verhaal, maar toen bleef de menstruatie nóg een paar dagen langer uit. De maand erop weer, en ga zo maar door. En telkens had ik de hoop ‘nú is het toch wel echt raak!’. Tot ik uiteindelijk op een cyclus van 52 dagen zat. Dat leek me toch wat te veel.

Toch maar even checken

Ik kon al snel terecht bij een vrouwenkliniek, waar ze de eisprong even wilden volgen middels echo’s. Om de twee dagen mocht ik langskomen en zagen we een eitje steeds groter groeien. Tot ze op een dag aangaf dat de eisprong ‘ergens in de komende dagen’ zou plaatsvinden. En dat bleek, want nog geen twee weken later hadden we een positieve test te pakken. De conclusie was dat er niks ‘mis’ was, ik heb ‘gewoon’ een (zeer) onregelmatige cyclus.

Heb je wel een regelmatige cyclus? Op Famme schreef ik een stuk over hoe je je ovulatie kunt berekenen.

De tweede ronde

Dit keer gingen we dus wat beter voorbereid het traject in. De verwachting qua timing was laag, de hoop onverminderd hoog. Al was er één groot verschil. Dankzij mijn extra levensjaren en de eerdere zwangerschap, was ik nu ‘gezegend’ met een lekker heftig geval van PMS. En hoewel dit natuurlijk echt helemaal niks is om blij van te worden, geeft het je meer houvast over het verloop van je cyclus.

Wil je meer weten over PMS? Daar schreef ik eerder een stuk over: Elke maand weer die PMS klachten… maar wat is het nou precies?

PMS als gids

Op basis van de kwaaltjes kun je bijhouden waar je ongeveer in je cyclus zit. Dus ik begon alles op te schrijven. Elk rug- of buikpijntje, elk wazig of draaierig gevoel, elke overgevoeligheid, moodswing of paniekgevoel. Ik schreef het op en dacht na een tijdje een ritme te kunnen herkennen. Maar toch mislukte het keer op keer.

Dit moest het zijn

Weer een echotraject bij de kliniek leek me nog wat overdreven en bovendien erg duur. Daarnaast had ik net een nieuwe baan en was het ook wel prettig hier even rustig in te kunnen komen. Dus we hielden gewoon nog even vol. En toen, plotseling, herkende ik het. Op de derde verjaardag van ons zoontje. Het strakke, stevige gevoel in mijn baarmoeder, alsof ik weer hoogzwanger was en harde buiken had. Dit moest het zijn.

Ik deed een test. Negatief. Maar ik was niet overtuigd. Een paar dagen laten nog een test, nog niks. Maar ik wist het zeker. Dit gevoel klopte. Dus een week later, een goedkopere test – want tja, die krengen die je precies vertellen hoe lang je zwanger bent, zijn super handig maar ook super duur. En ik wist toch al hoe lang ik in ieder geval niet zwanger was. En toen was het raak. Twee streepjes!

Dus nu kunnen we ons zoontje eindelijk een broertje of zusje geven. Twee kids. Of ik er al helemaal klaar voor ben? Dat zou ik nog niet durven te stellen. Maar dat zullen we de komende maanden vanzelf merken.

Lees ook:

  • OMG je bent zwanger! Maar wat nu? Dit zijn de eerste dingen die je kunt doen
  • PMS of toch zwanger? Zo herken je het verschil
  • Reageer op artikel:
    Column: Ik ben zwanger! Maar zo makkelijk ging dat niet
    Sluiten