Redactie
Redactie Baby 6 jun 2018

De eerste reflexen

Je baby heeft een aantal reflexen op het moment dat hij geboren wordt. Reflexen zijn bewegingen die je baby maakt omdat hij onbewust reageert op bepaalde prikkels. Het zijn de overlevingstrucjes van moeder natuur. Deze reflexen verdwijnen wanneer hij drie maanden oud is.

Zoekreflex

De zoek- en zuigreflexen zijn van levensbelang voor je baby. Deze reflexen stellen hem in staat om voedsel binnen te krijgen. Je baby heeft dus eigenlijk een voorgeprogrammeerde computer in zijn lijfje die hem vertelt wáár hij eten moet zoeken en hóe hij dat binnen moet krijgen. Het zoekreflex zorgt dat je baby weet waar de voeding vandaan komt. Eén van de prikkels waar hij hierbij op reageert is warmte. Je tepel is warmer dan de rest van je lichaam.

Zuigreflex

Het zuigreflex zorgt ervoor dat je baby automatisch de tepel in zijn mondje neemt en gaat zuigen. Je baby doet dat met kracht. Je baby is in staat om zó aan de tepel te zuigen dat hij deze bijna vacuüm trekt, waardoor de tepel diep in zijn mondje komt te zitten. Wij kunnen niet meer op die manier zuigen. Jouw pasgeboren baby kan dus al twee dingen die jij niet kunt: minimale warmteverschillen opsporen en op een speciale manier zuigen. Een wereldwonder is geboren.

Zo ontdek je de zoek- en zuigreflex
Uit onderzoek is gebleken dat een pasgeboren baby (van een paar minuten oud) in staat is om over de buik te’ kruipen’ en de tepel te vinden. De baby werd bij de moeder op de buik gelegd met het hoofdje vlak onder de ribbenboog. Binnen enkele minuten had de baby de borst gevonden, de tepel in zijn mond en nam hij het eerste slokje. Natuurlijk kun je dit beter niet doen. Je baby heeft het al moeilijk genoeg gehad en heeft nu gewoon verdient dat ‘de borst’ hem wordt aangereikt. Je kunt de zoekreflex ook op een veel vriendelijkere manier zien. Aai voorzichtig over het wangetje van je baby. Hij zal automatisch zijn hoofdje draaien in de richting van jouw warme hand.

Zo test de verloskundige de zoek- en zuigreflex
De verloskundige zal je aanmoedigen om zo snel mogelijk na de geboorte je baby aan te leggen (een voeding te geven). Ze zal goed kijken hoe dit gaat. Aan de ene kant om jou van adviezen te voorzien en aan de andere kant om te kijken of je baby de tepel kan vinden en er goed op zuigt.

Slik- en kokhalsreflex

De slik-en kokhalsreflexen zijn de zogenaamde ‘opvolgreflexen’ van de zoek- en zuigreflexen. Je baby moet immers ook iets doen met de melk die hij uit de borst zuigt. Zonder dat jij dat hem hebt geleerd, weet hij dat hij de melk door moet slikken. Daar zorgt de zuigreflex voor. Het kan zijn dat je baby te veel melk binnenkrijgt, omdat een slok te groot was voor hem. Hij zal deze slok automatisch uitspugen, dankzij de kokhalsreflex. De kokhalsreflex zorgt er ook voor dat je baby het eventuele slijm dat in zijn keeltje zit, omhoog kan krijgen.

Zo ontdek je de slik- en kokhalsreflex
Om deze reflex te ontdekken hoef je geen Sherlok Holmes te zijn. Je ziet dat je baby de melk doorslikt. Je ziet hierbij niet alleen zijn keeltje bewegen, maar zijn hele lijfje! Hij geniet met volle teugen van de melk, letterlijk.

Zo test de verloskundige de slik- en kokhalsreflex
Net als de bij de zoek-en zuigreflex hoeft de verloskundige niets anders te doen dan te observeren terwijl jij je baby aanlegt. Ze ziet dan vanzelf of je baby de melk doorslikt.

Loopreflex

De loopreflex is verreweg de grappigste reflex. Dit reflex is direct na de bevalling aanwezig, maar verdwijnt snel. Wetenschappers zijn het nog niet eens over de bestaansreden van deze reflex. Moeder Natuur heeft je baby niet voor niets de reflexen toegekend, maar waarom deze? Sommige wetenschappers geloven dat dit een instinctief preventiemiddel is om zich niet te stoten en niet per ongeluk op de beentjes te staan. Dit zou schadelijk zijn voor het ruggetje.

Zo ontdek je de loopreflex
Als je jouw baby rechtop houdt, en met twee handen onder zijn armpjes ondersteunt, zal je merken dat je baby gaat ‘lopen’. Zorg wel dat zijn voetjes een harde ondergrond aanraken. Hij tilt eerst één voetje omhoog, en op het moment dat het eerste voetje naar beneden komt en de ondergrond aanraakt komt zijn tweede beentje omhoog. Zijn eerste ‘stapje’!

Zo test de verloskundige de loopreflex
Vaak gaat de verloskundige bij je op bed zitten terwijl ze dit test. Zo kan jij deze grappige reflex ook zien. Ze houdt de baby met zijn hoofdje naar jou toe en laat hem voorzichtig, en goed ondersteund, een ‘stapje’ maken.

Grijpreflex

Je baby zal zich automatisch vastgrijpen als je een vinger in zijn handje legt. Dit is niet een teken van liefde voor jou, maar een reflex. Je kunt deze reflex vergelijken met een vleesetende plant. Zodra er een vliegje in de plant komt sluit deze met één ferme beweging. Jouw baby reageert net zo snel en net zo krachtig. Als je een vinger in iedere hand van je baby legt en je baby deze vastgrijpt, kan je hem hieraan zelfs optillen. Verstandig is het niet, dus probeer het maar niet uit! Je baby grijpt niet allen met zijn handjes, maar ook met zijn voetjes. In de volksmond wordt dit ook wel het aapjeseffect genoemd. Mensapen grijpen immers met handen en voeten. Bij de Homo Sapiens (de mens) zijn de voeten alleen veel minder ontwikkeld. Alleen pasgeboren baby’s vertonen nog apenkunsten!

Zo ontdek je de grijpreflex
Leg je vinger, of een ander smal object in jouw baby’s handje of wrijf ermee onder zijn voetjes. Hij klemt zijn handje of teentjes er omheen.

Zo test de verloskundige de grijpreflex
De verloskundige doet hetzelfde: ze legt een vinger in zijn handje en kijkt wat je baby doet.

De Moro-reflex

De Moro-reflex heeft je baby direct na de geboorte, maar verdwijnt snel. Deze reflex wordt ook wel de schrikreflex genoemd, omdat het gebeurt als je baby schrikt. Dit kan zijn van een hard geluid, een plotseling fel licht, of een dreigende val. Eigenlijk dus prikkels waar wij ook van schrikken. Je baby’s reactie is nu alleen anders dan wanneer hij ouder is. Wanneer hij schrikt zal hij automatisch beide armpjes en beentjes wijd strekken en in de lucht houden. Vaak gaat er een siddering door je baby heen. Hij vergeet de schrik niet direct. Heel langzaam gaan zijn armpjes en beentjes weer naar beneden. Vaak zie je dat hij zijn handje in een stijve vuist, en zijn teentjes in een krampachtige houding houdt. Na een tijdje is hij weer helemaal ontspannen. Afhankelijk van de mate waarin je baby schrikt zal hij gaan huilen. Dat heeft niets met de Moro-reflex te maken. Het huilen is puur een gevolg van het schrikken.

Zo ontdek je de Moro-reflex
Zoals gezegd is de Moro-reflex de schrikreflex van je baby. Het is dus geen aangename ervaring voor hem. Ga het daarom niet expres als een spelletje testen. Je zult zien dat hij de reflex in de kraamdagen vanzelf een keertje aan je toont. Iedere baby schrikt namelijk weleens.

Zo test de verloskundige de Moro-reflex
Veel verloskundigen testen deze reflex door je baby een beetje te laten vallen. Natuurlijk met ondersteuning, dus je baby valt niet echt. Ze kijken dan of je baby inderdaad zijn beentjes en armpjes uitstrekt. Je kunt ervoor kiezen om je verloskundige te vertellen dit niet te testen. Je komt er vanzelf achter. Schrikken doet geen pijn, maar fijn is het niet. Ook niet voor je baby. Je baby is immers een mensje met een compleet gevoel!

Laatste reactie
0 reacties totaal
Nog geen reacties
Praat mee op het forum
Reageer op artikel:
De eerste reflexen
Sluiten