De wetenschap verklaart waarom je peuter een moeilijke eter is

Is jouw peuter een moeilijke eter? Uit nieuw onderzoek blijkt dat het niet aan de opvoeding ligt. Het is ook geen bewuste onwil. Het zit ‘m in de genen, die zijn (vaak) de oorzaak.

DNA en voedingspatroon
Het onderzoek is uitgevoerd door de Universiteit van Illinois.  De onderzoekers bestudeerden onder meer het DNA en het voedingspatroon van 153 kleuters. Hoofdonderzoeker Natasha Chong Cole en haar team maken hiermee een onderscheid tussen nature en nurture. Dus wat er van nature al voor zorgt dat een kind een moeilijke eter is en welk aangeleerd gedrag dit versterkt.

Gevoelig voor een bittere smaak
Dat een kind een moeilijke eter is, blijkt dus door de genen te komen. Er zijn twee typen genen die bepalen of een kind een moeilijke eter is. Het gen TAS2R38 en het gen CA6. Beide genen zorgen ervoor dat kinderen gevoelig zijn voor een bittere smaak. Volgens de onderzoekers verklaart dit waarom kinderen die bitter voedsel zoals spruitjes niet lusten, sneller moeilijke eters zijn. Daarnaast zorgt een van de genen ervoor dat kinderen alleen hun lievelingsvoedsel ‘lusten’. Je kind kan er dus niks aan doen dat ‘ie liever pannenkoeken wil.

Drie types moeilijke eters
Uit het onderzoek blijkt dat er drie soorten moeilijke eters zijn. Type 1 zijn de kinderen die de smaak van het eten niet lekker vinden. Type 2 zijn de kinderen die een driftbui krijgen rond etenstijd. Tot slot type 3: deze kinderen weigeren überhaupt te eten.

Het is een fase
Natasha Chong Cole: ’Voor de meeste kinderen geldt dat ze vanzelf weer over hun kieskeurigheid heen groeien. Het is een fase en onderdeel van hun ontwikkeling. Maar voor sommige kinderen kan het ook langer aanhouden en problematisch worden. Wij kijken naar wat er biologisch gezien al kan aantonen dat een kind een moeilijke eter kan zijn.’

Reageer op artikel:
De wetenschap verklaart waarom je peuter een moeilijke eter is
Sluiten