Redactie
Redactie Lifestyle 8 jun 2018

Een huis vol speelgoed

Als ik om mij heen kijk begrijp ik werkelijk niet hoe het mogelijk is dat we zóveel speelgoed in huis hebben. Elke avond wring ik mij weer door de gigantische berg heen van knuffels, boekjes, treintjes, poppen en diertjes.

Toch blijft het spelen soms wel een “dingetje”. Herkenbaar? Mama Babet schreef er een blog over.

Samen spelen

Een hele dag spelen met je dreumes van 18 maanden is helemaal niet zo makkelijk als het lijkt. Want waar moeten we tegenwoordig mee spelen? Onze Lieke heeft zoveel speelgoed! Uiteindelijk vindt ze het inpakpapier, de tupperware bakjes en de meest dagelijks huishoudelijke spulletjes nog het meest interessant. Dan toch maar samen weer de afwasmachine uitruimen… Ideaal voor mama! Laatst hebben we een hele middag schoongemaakt. Gewoon omdat ze dat het allerleukste vond. Mmm dat spelletje mag van mij nog wel even duren!

Ergens anders spelen

Hoe anders is dat als als ik op visite kom bij andere mama’s. Dan lijkt ze zo goed te kunnen spelen. Alles is dan natuurlijk nieuw en moet worden uitgeprobeerd. Volop genieten dus! Als we dan op weg naar huis zijn denk ik: ze is wel heel gek op dat treintje zeg! Dan bestel ik online maar weer een heel treinpakket inclusief aankleding voor tussen de rails. Maar als het station en de wagons eenmaal klaar staan kijkt mijn kleine pamperkontje er na drie minuten niet meer naar om. Oeps…

Daddy’s playtime

Als papa thuiskomt is er weer frisse energie en bedenken we altijd weer leuke spelletjes. Afgelopen week bedacht Dennis – mijn vriend en papa van de kids – dat het leuk was om te gaan bowlen in huis. Bowlen in huis? Yep, bowlen in huis. Tien knuffels werden keurig op de juiste manier en plaats neergezet in de woonkamer. Daar stonden Woezel en Pip, Beer, nijntje en nog wat vriendjes klaar om omgegooid te worden. Kleine Lieke werd helemaal enthousiast. Maar haar ouders nog een tikkeltje meer. De bal werd gepakt en daar begonnen we. Papa deed het netjes voor. Hij pakte de bal en slingerde zo nijntje en Woezel op de grond. Lieke vond het fantastisch! Ondertussen werden we zo fanatiek dat ik langzaam overwoog om de score te gaan bijhouden.

“Schat! Ik had net een strike!”

Na een uur lang gillen, gieren en plezier maken was het tijd om naar bed te gaan. Toen Lieke veilig in haar warme bedje lag te slapen kwam ik beneden. Tijd om de berg speelgoed op te ruimen. Maar Dennis was nog lang niet uitgebowld en stond met de bal in zijn handen. “Schat! Ik had net een strike!” zegt hij met een vrolijke grijns op zijn gezicht“ Lieverd, gefeliciteerd, ik ben trots op je” antwoord ik.

Gelukkig is er één iemand in huis die voorlopig nog lang niet is uitgespeeld.

Foutje gezien? Mail ons. Wij zijn je dankbaar.

Reageer op artikel:
Een huis vol speelgoed
Sluiten