Redactie
Redactie Gezin 8 jun 2018

Een kind geboren uit je hart

‘Wat jammer dat u geen kinderen kunt krijgen’. Verbouwereerd sta ik in de deuropening van mijn huis. ‘Dat wilde ik gewoon even komen zeggen, want ik hoorde dat jullie gaan adopteren’. De buurman kijkt me meewarig aan. Ik begin te lachen. ‘Voor zover ik weet doen onze voortplantingsorganen het nog prima hoor! Dit is iets wat wij gewoon graag willen.’ Na een kort gesprekje loopt de buurman het tuinpad weer af. ‘Nou succes dan maar.’ mompelt hij nog. 

Waarom adopteren?

Hij is zeker niet de enige die de conclusie trekt dat mensen alleen adopteren als ze zelf geen kinderen kunnen krijgen. Toch voel ik al jaren vooral de behoefte om als moeder te zorgen, voor welk kind dan ook. Waarom zelf een kind produceren wanneer er zoveel zijn die wachten op een stel liefdevolle ouders? Het voelt voor mij heel logisch. Natuurlijk waren er ook zorgen en obstakels. Mijn man trok wit weg toen ik er voor het eerst over begon. Maar we zijn gaan praten met ouders, kinderen en zorgverleners. Zo kregen we steeds beter een beeld van wat je tegenwoordig kunt verwachten van een adoptie. En het paste bij ons.

Onzekerheid

In feite komt alles neer op omgaan met een hoop onzekerheden wanneer je aan adoptie begint. Maar weet je eigenlijk waar je aan begint wanneer je zwanger wilt raken? Hou je dan ernstig rekening met medische problemen voor jou en je kind? Of met de kans op gedragsstoornissen? En of je dat wel aan kan? Gek genoeg hebben wij thuis die gesprekken niet met elkaar gevoerd in de overweging om voor een kind te gaan via de natuurlijke weg. Een gesprek dat overigens best aan te raden is.

Roze wolk

Om daarna natuurlijk gewoon meteen weer op je roze wolk te klimmen. Want met angst kom je niet ver. Na twee jaar voorbereiden stonden we dan echt op de wachtlijst. Toch een soort van zwanger vond ik. Ik vertelde het heugelijke nieuws op mijn werk. ‘Maar er zijn tegenwoordig toch hele goede medische behandelingen?’ Daar loste mijn roze wolkje meteen weer van op. Pof. Op de grond. ‘Ik word moeder. Feliciteren mag.’ Gelukkig waren er heel veel mensen die dat enthousiast deden en intens meeleefden met ons op een heftige reis naar het ultieme gezinsgeluk. 

Binnenkort volgt Kim haar tweede blog over de bijzondere adoptieprocedure…

Reageer op artikel:
Een kind geboren uit je hart
Sluiten