Redactie
Redactie De bevalling 7 jun 2018

Een stuitbevalling van een prematuur

Marleen is een jonge, fitte mama in spe. Zij en haar vriend Koen verwachten hun eerste kindje. Het is een jongen, dat hebben ze op de echo al kunnen zien. De zwangerschap verloopt goed. Marleen is altijd erg sportief geweest. Ze gaat drie keer in de week naar de sportschool, waar ze krachttraining en cardiofitness doet.

Harde buiken

Ze is 31 weken zwanger als ze in de ochtend naar de fitness gaat. Door haar groeiende buik heeft ze haar oefeningen aangepast op advies van de personal trainer.  Na de sportsessie, merkt ze dat ze wat harde buiken heeft. Niet pijnlijk, maar ze komen toch met enige regelmaat. Marleen besluit haar verloskundige te bellen. “Kom toch maar even langs, dan kunnen we voor de zekerheid een hartfilmpje laten maken. Daarop kunnen we ook zien hoe vaak je buik hard wordt.”

Controle in het ziekenhuis

Koen vergezelt Marleen naar het ziekenhuis waar ze onder controle is. De harde buiken houden aan en worden zelfs iets sterker. Op het CTG (hartfilmpje) kan de klinisch verloskundige zien dat de harde buiken om de 3-4 minuten komen. “Het doet niet echt pijn”, zegt Marleen. “Dit zijn toch geen weeën? Dan zou ik toch veel meer pijn hebben?”. “Zo te zien maakt de baby het heel goed”, zegt de verloskundige. “We maken voor de zekerheid een inwendige echo en doen een inwendig onderzoek om te bepalen of de baarmoedermond dunner aan het worden is of misschien zelfs al aan het ontsluiten is. Als we meer weten, dan kunnen we een plan maken.” Marleen en Koen knikken instemmend. “Zo’n vaart zal het niet lopen”, denkt Marleen. Ze zijn nog helemaal niet klaar met de babykamer. Eerst maar afwachten wat de uitslag van het onderzoek zegt.

Ontsluiting!

De gynaecoloog in opleiding maakt een inwendige echo. De beelden op het scherm zijn moeilijk te interpreteren. De baarmoedermond is al helemaal verstreken en waarschijnlijk is er al wat ontsluiting. “Als u het goed vindt, ga ik een inwendig onderzoek doen om beter te kunnen vaststellen hoeveel ontsluiting er is.” Marleen en Koen schrikken enorm! Hoe kan dat nou? Zijn die harde buiken al die tijd gewoon weeën geweest?

Overplaatsing naar het WKZ Geboortecentrum

Het blijkt dat Marleen vier centimeter ontsluiting heeft en omdat Marleen pas 31 weken zwanger is, moet ze bevallen in een academisch ziekenhuis waar er een gespecialiseerde NICU voor premature babies onder de 32 weken is. Zodoende komt Marleen bij ons terecht. Rutger, onze gynaecoloog in opleiding, krijgt een telefonische overdracht. “Ligt de baby in hoofdligging?”, hoor ik hem vragen. Dit is cruciale informatie aangezien een stuitbevalling meer risico’s met zich meebrengt, met name voor de (premature) baby.

Nog een verrassing

Ondanks dat we proberen om de weeën af te remmen met weeënremmers, vordert de ontsluiting snel. Marleen heeft al 7 cm ontsluiting als Rutger haar voor het eerst onderzoekt. “De vliezen zijn nog niet gebroken”, zegt hij. “Maar ik denk niet dat de baby met het hoofdje naar beneden ligt. Ik denk dat ik billetjes voel.” Marleen en Koen kijken hem met grote ogen aan. Ze moeten nog wennen aan het idee dat ze gaan bevallen en nu ook nog een stuitligging! Dit wordt bevestigd met een echo. “De billetjes zijn al goed ingedaald”, zegt Rutger. “Ik haal de gynaecoloog erbij en dan bespreken we alle voor- en nadelen van een stuitbevalling versus een keizersnede.”

Een prachtige stuitbevalling

Na een uitgebreid gesprek, kiezen Marleen en Koen voor een vaginale stuitbevalling. Marleen vangt de weeën fantastisch op en Koen zucht met haar door iedere wee heen. Rutger breekt de vliezen en dan volgt de volledige ontsluiting snel. Het hartfimpje blijft er stralend uit zien. Het is zo bijzonder om een stuitbevalling te zien! Er wordt een dwarsbed gemaakt, zodat Rutger makkelijk eventuele handgrepen kan toepassen. Eerst komen de billetjes totdat de beentjes los komen en naar beneden bungelen. Dan volgt het lijfje. Rutger haalt met een handgreep de armpjes los. De achterkant van het nekje wordt nu zichtbaar. Nu komt het spannendste moment: het hoofdje moet volgen. “De volgende wee persen, zo hard en lang als je kan”, zegt Rutger. Hij pakt het lijfje en beentjes vast. De wee komt. Marleen perst totdat ze bijna paars in het gezicht ziet. In één vloeiende beweging beweegt Rutger het lijfje omhoog richting de buik van Marleen. Ik heb ondertussen de kinderarts gebeld en ze staan klaar om de baby op te vangen.

Huilen

De baby is geboren! Rutger legt de baby bij Marleen op de buik. De verpleegkundige en ik stimuleren de kleine jongen door hem zachtjes droog te wrijven met warme doeken. En dan volgt het mooiste geluid dat er is: een zacht trillend huiltje. Hij krijgt een mutsje op en Koen knipt de navelstreng door. Ze noemen het kleine kereltje Tom. Bij Marleen en Koen en komt nu ook de ontlading van alle opgestapelde spanning van deze dag. De tranen vloeien rijkelijk. Gelukkig ook van pure blijdschap. Tom wordt van top tot teen nagekeken door de kinderarts en direct opgenomen op de afdeling Neonatologie. Hij is prematuur en daardoor nog erg kwetsbaar. Ruim een week later tref ik Marleen en Koen op de gang. Ze komen ons wat chocolade brengen om te bedanken. Baby Tom wordt overgeplaatst naar de medium care van een ziekenhuis dichter bij hun woonplaats. En hij maakt het goed!

Sporten tijdens de zwangerschap

Fit blijven tijdens je zwangerschap is natuurlijk hartstikke goed. Bevallen wordt qua inspanning wel vergeleken met het rennen van een marathon. Dus hoe fitter je de bevalling in gaat, hoe beter. Maar het is wel goed om te bedenken dat door de lichamelijke en hormonale veranderingen in je lijf, je iets voorzichtiger moet zijn. Tijdens je zwangerschap ben je vooral blessuregevoeliger. Contactsporten (zoals karate en judo) en sporten waarbij je een bal of een stomp in je buik kan krijgen (zoals voetbal of hockey) kunnen beter worden vermeden. Wandelen, fietsen en zwemmen zijn geschikte sporten voor in de zwangerschap. Er zijn overal in Nederland ook speciaal ontwikkelde sportprogramma’s voor zwangeren, zoals zwangerschapsyoga en zwangerschapszwemmen. Hoe dan ook, luisteren naar je lichaam is heel belangrijk.

Reageer op artikel:
Een stuitbevalling van een prematuur
Sluiten