Redactie
Redactie Nieuws 8 jun 2018

#Genoeggezwegen over traumatische bevallingen

Wat bevallingsverhalen betreft, heb je the good, the bad and the ugly. Sommige mama’s zitten op een roze wolk na de bevalling, terwijl andere er een trauma aan overhouden. Maar praten over zo’n bevallingstrauma is nog best een taboe, constateert Stichting Geboorteweging. 

De Geboortebeweging roept moeders met een bevallingstrauma daarom op om hun verhaal te delen onder de hashtag #genoeggezwegen.

Dwang in de geboortezorg

Ingeknipt worden zonder dat je daar toestemming voor geeft, geen ruggenprik krijgen terwijl je daar wel van tevoren om hebt gevraagd: Stichting Geboortebeweging kent genoeg verhalen van mama’s die ontevreden zijn over de gang van zaken tijdens de bevalling.

Ze hoopt dat de #genoeggezwegen-actie taboedoorbrekend én een wake-upcall is. “We denken misschien van niet, maar ook in Nederland is er sprake van (zachte) dwang, intimidatie of zelfs verbaal of fysiek geweld in de geboortezorg”, laat de stichting aan RTL Nieuws weten.

Verboden onderwerp voor moeders

Mira Westland, voorzitter van de beweging, noemt bevallingstrauma’s ‘het laatste feministische taboe’. Hoeveel moeders aan zo’n trauma lijden, is niet bekend, want: “Vrouwen hebben van jongs af aan geleerd dat je hier niet over praat. Maar ondertussen hebben sommige vrouwen er jaren na de bevalling nog elke dag last van.” En dat blijkt wel uit de verhalen die zij binnenkrijgen van getraumatiseerde moeders. Zo maakten zij bijvoorbeeld mee:

  • Dat ze bang gemaakt worden om ze ervan te overtuigen dat een bepaalde ingreep noodzakelijk zou zijn
  • Dat er iets met ze gedaan wordt terwijl ze daar geen toestemming voor hebben gegeven, of zelfs duidelijk ‘nee’ of ‘ik wil dat niet’ hebben gezegd
  • Dat ze opgelegd krijgen wat ‘moet’ en ‘mag’ als je gaat bevallen
  • Dat ze lange tijd alleen gelaten worden terwijl ze dat niet willen
  • Of andersom: dat ze helemaal niet alleen gelaten worden, terwijl ze juist privacy willen
  • Dat ze het gevoel krijgen dat het er niet toe doet wat zij als persoon ervan vinden

‘Ik voelde me radeloos’

“Na de operatie werd ik op een bed gehesen en in een donkere gang geparkeerd”, vertelt een moeder op de facebookpagina van de Geboortebeweging. “Ik lag scheef, verlamd en zonder deken. IJskoud. Ik zag een plas bloed met ‘mijn lijf’ erin. Ik heb me nog nooit zo alleen gevoeld.”

Een andere moeder deelt ook haar verhaal op de facebookpagina: “Iedereen was weg: m’n man, moeder en de verloskundige. De jonge arts in opleiding keek met grote ogen toe hoe ik hoog op het bed, op de baarkruk, verderging met persen. Verlaten en bekeken, deed ik wat ik kon. Voelde me radeloos.”

Bewust worden

Deze nare bevallingsverhalen zo aan het licht brengen, is absoluut niet bedoeld als bangmakerij, benadrukt Mira. “Het is niet de bedoeling een schok te veroorzaken of daders te bestempelen. We willen alleen laten zien wat er gebeurt en vrouwen uitnodigen erover te praten. Zo worden we er bewust van dat dit in Nederland gebeurt en kunnen we zorgen dat het minder gebeurt.”

Kun jij met de getraumatiseerde moeders meepraten?

Bron: RTL Nieuws | Beeld: Facebookpagina Geboortebeweging

Reageer op artikel:
#Genoeggezwegen over traumatische bevallingen
Sluiten