Redactie
Redactie Gezin 12 juli 2018

Stappenplan je kind loslaten

Je kind loslaten, begint al vroeg. Voor jou niet altijd even makkelijk, maar voor je kind o zo belangrijk. Hoe laat je los en dan ook weer niet te veel? 

Waarom is dat loslaten van je kind toch zo lastig? Nou, alles wat je lief hebt, wil je dichtbij houden. Ook als je weet dat het beter zou zijn om wat meer los te laten. Je wilt wel, maar in de praktijk lukt het niet. Misschien herken je deze vraag wel? “Mijn kleuter wordt steeds zelfstandiger, maar ik vind het lastig om hem los te laten. Want wat kan hij al wel zelf en wat niet?” Juist in deze vraag zit zoveel liefde. Je bent eigenlijk op zoek naar de balans tussen loslaten en vasthouden. 

Kijk met je hart

Zorg er vooral voor dat je niet in de kramp schiet. “Gaat het wel goed?” Je hoort het jezelf denken, maar je voelt het vooral in je lijf. Als we met ogen van angst naar onze kinderen kijken, houden we onszelf vast in een kramp van angst. Pas wanneer het avontuur is afgelopen kunnen we weer ademhalen. Maar probeer juist eens vanuit je hart naar je kind te kijken. Je zal merken dat je hierdoor met meer vertrouwen naar de vaardigheden van je kind kijkt. De meeste vaardigheden ontwikkelt je kind juist door te doen. Dus probeer los te laten, kijk met je hart en vertrouw op je kind. 

3 tips die je helpen om je kind los te laten

1. Niet te snel in actie
Als je met ogen van angst kijkt naar wat je kind aan het doen is, zal je veel sneller ingrijpen. Te snel, want er is vaak best nog ruimte voor je kind om zelf een handeling af te maken of te experimenteren. Als ouder heb je een extra module ingebouwd gekregen voor ‘het gaat mis’, ‘kijk uit’ of ‘niet doen’. Dat is logisch, want als kinderen jong zijn, zorg je op die manier voor hun veiligheid. Maar te snel in actie komen, zorgt er ook voor dat de ruimte, die juist zo fijn is om nog even te experimenteren met zand of met blote voeten in een plas, wordt gemist. 

2: Oogcontact
Kinderen kijken naar je, ze zoeken je op, door middel van oogcontact. Kijk je ze aan, volg ze met je ogen, maar laat ze zelf hun ding uitvogelen. Dan voelen ze zich gesteund. Het kind checkt regelmatig bij je met een blik ‘doe ik het wel goed’, ‘kan ik dit maken’, ‘kan ik dit’, ‘kijk eens’. Als jij er dan bent door terug te kijken, bevestig je de ervaring die je kind heeft. Dat geeft een gevoel van samen zijn en juist ook voor een groot deel, ‘ik mag het zelf-doen’. 

3: Je hebt 21 jaar de tijd
Een troost, je hoeft je kind nu niet meteen los te laten. Je kind heeft 21 jaar de tijd om zich langzaam, stapje voor stapje, los te maken van jou. Het idee dat je langer hebt dan ‘nu’, kan jou al veel meer ruimte geven, zodat je mooie grote, kleine schat monter de wereld in kan, terwijl jij toekijkt hoe hij dat doet. 

Reageer op artikel:
Stappenplan je kind loslaten
Sluiten